İşsizlerden misin?

Hayretler içerisindeyim. Empati yapmaya ve anlamaya çalıştıkça bir arpa boy ilerlemediğimi fark ettim. Çünkü böyle insanları anlamanın imkansız olduğunun farkında değildim. Şimdi biliyorum ki bu pis ve kirli düşüncelerin hiçbir sonu yok.

Nasıl bir boşluğun ve yalnızlığın içerisinde de hayatımı orada burada araştırma derdine düşmüş. Hatta nasıl ileri gidip hakkımda olmayan şeyleri sağda solda konuşuyor? Bir de bu nasıl bir özgüven ki bunu yakın arkadaşımın yanında rahatça konuşabiliyor? Cevabını verirdim de erkek arkadaşımın dediği gibi onunki tamamen bir hastalık. Tedavisi de ne yazık ki bende olmadığına göre seninle iletişim kurmayı deneyerek kendime de hastalık bulaştırmak istemiyorum.

Her dönem hayatlarımızın kıyısının köşesinde böyle insanlar kulunçlanıyor. Sorsan hep bir bahaneleri hep bir nedenleri mevcut böyle davranmaya. Ama o aslında böyle bir şey yapmazdı da onları bunlara yapmaya biz itmiş oluyoruz. Halbuki yürekli gibi kabul edemiyor; tatlım, ben seni biraz çekemiyorum. Tek başına ayakta durmana katlanamıyorum; çünkü ben hala oradan buradan gelen paradan ve erkek arkadaşımın gücünden güç kazanıyorum. Hatta onun bu bana sunduğu hayat ile görgüsüzlüğümü tavana çıkarıyorum. Ben böyle burada iyi görünmeye çalışırken senin de orada bir şekilde kendi halinde yaşam sürdürmene katlanamıyorum diyemiyor. DİYEMİYORLAR. Çünkü bunu kendilerine bile itiraf edemeyecek kadar korkaklar. Oysa önce hangi çizgide olduklarını bilseseler böylece büyük bir sıçrama gerçekleştirerek biraz ilerleme gösterecekler. Hayatlarını sadece metalar üzerine kuran insanların var olma felsefelerini sorgulamalarını doğal olarak bekleyemiyorum. Her neyse. Böyle insanlar yakamızdan düşsün.

Sağda solda beni araştırdığına göre sosyal medya üzerinden de stalk yapmaya devam ettiğini düşünerek bunu buraya giriş notu olarak bırakıyorum. Hatta doğrudan bak buraya şunu ekliyorum. Nasıl bir çekememezlik bu da hala buraları okuyorsun? Hakkımda öğrenmek istediğin bir şey varsa bir tarafların da yiyorsa gel yüzüme karşı sor.

Sen ve senin gibileri kendi hayatınızın işsizliğine ve çaresizliğine bırakıyorum.

İşsizlerden misin?” için 2 yorum

  1. Atara atar gidere gider günlerini özlemişim 🙂 bu tarz insanlar dediğin gibi hep olcaklar. Önemli olan hepsini siktir etmek.. o konuda da üstüne kimseyi tanımıyorum. Hello stalker yazısı mı assan girişe sudjejfmesmkfm

  2. Belki senin ya da benim için dokunmuş paketlenmiş bir kefen var ve rafta seni-beni-bizi bekliyor. O kadar yakın yani son (veya kimine göre yeni başlangıçlar). Tasalı devam mı edeceğiz yoksa kravatı kafaya bağlayıp piste mi atılacağız tercih kişinin.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir